ماییم که شب را همه خوابیم تعنه بر من نزنید

از من نپرسید که چرا هرگز به جوابی نرسیم

در خواب به دنبال جوابیم تعنه بر من نزنید

خوابگاه ما، ‌غمکده ای ویرانه است در پس شب

باید که ما خانه بسازیم  تعنه  بر  من  نزنید

در خواب غفلت اَر بدیدید خانه را رفته به باد

ما جملگی  رفته  به  بادیم   تعنه بر من نزنید

گر تعنه بر من نزنید گویم که راه ، چاره کجاست

این است که در جامعه ماییم تعنه بر من نزنید