با   حضورت  ماه  زیبا  پــس  بـزن   ایـن    تیرگی را

غــرق ِ در  شادی  کنم  باز، زنده  کـن  ایـن  زندگی را

بی  نگاهـت  مرگ  شادی  در  دلـم  رخ  داده  بی شک

در  کـنارم  باش و  بر مـن  عـرضه  کـن  مردانگی را

سـر  بـه  دامانت  نهم مـن ، جان  بـه  قـربانت  دهـم تا

خـود  ببینی  در  دلـم  نیست   جـز  کـنارت   بندگی را

ای  ستایش  گـشته از مـن رو مگردان  کیـن سزا نیست

بی   تـو   مانـم   تا   بدانـم    مــزّه ی    شـرمندگی را

گفته بودم بی تو هیچم ، سرد و خاموش،مست وبی هوش

با  دلـم  بـاش  تا  بخوانـد   با   تو   باز  سـازندگی را