| تبليغات | X |
 |
 |
|
| شب است و در چشمان ما موج می زند ناباوری |
|
آن زن که در بند است جرمش نگاهی پاک و لبخند است شاید سزایش مرگ با سنگ است آن زن که مردش با خودش در حال جنگ است آن مرد که در یادش نه فرزند بود نه زن آن مرد که چند ماهی ، نبود در خانه آن مردِ لایق ، مردِ غیرتمندِ عاشق مردی که با یادش ، زنش خوابیده در بستر مردی که یادش بوده در کاشانه اش هر شب مردی که یادش بوده جایش مردی که مرد است حالا که زن خوابیده با بیگانه ای زن دار بیگانه را زن نیست و آن مرد ، می فریبد زن به لبخند زن رفته با شب زن خفته با غم ، مرده در او یاد شوهر بیگانه را زن ناگهان از ره رسید بیگانه ای دید جای خویش با مرد خویش فریاد و شیون ها به پا کرد ، آن دو رسوا کرد آن زن که در بند است انگار در فکر سنگ است مردی که با او خفته شلاق خورده ، شاید مرد خورده شلاق چون زنش پیشش نبود ، روزی او هفته ای بعد با زنش خوابیده در بستر گویی نبود هرگز زنی ، هم بستری گرم است و پر حرکت مست است و پر شهوت آن زن که در بند است جرمش نگاهی پاک و لبخند است شاید سزایش مرگ با سنگ است شاید، سزایش مرگ با سنگ است |
|
+ نوشته شده در
جمعه نوزدهم مرداد 1386ساعت 0:11 توسط میثم |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
همه شعر های این وبلاگ از خودمه
شعر گفتن رو دوست دارم دوست دارم حرف هام رو توی شعر بزنم... اینجوری راحت ترم |
| نوشته های پیشین |
|
اردیبهشت 1387 اسفند 1386 دی 1386 آذر 1386 مهر 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 تیر 1386 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 اسفند 1385 بهمن 1385 شهریور 1385 |
| پیوندها |
|
برتر از پرواز مونا برزویی نت به نت |
|
RSS
|