| تبليغات | X |
 |
 |
|
| شب است و در چشمان ما موج می زند ناباوری |
|
روحـم نمی دانم چرا هر شـب پریـشان می شود زندان تن را می درد باز هم به زندان می شود گویا که دردی جان گداز از زخم دیرین می کشد زخمی که در اعماق دل همواره پـنهان می شود روحم نمی دانم چـرا با خود چنیـن بد می کند یک شب به رویا می رود همچون امیـران می شود یک شب به کابوسی مهیب ، دیو دیده الکن می شود یک شب که با ناباوری حامی دزدان می شود! روحم به بیـداری چـنان جنگـیده با صدها فـساد چون دزد و سارق کی به خواب دست بوس شاهان می شود؟ کی چون امیر در ناز و نعمت با مهان سر می کند؟ غم های مردم دیده کی خود چون پلیدان می شود؟ |
|
+ نوشته شده در
شنبه بیست و یکم اردیبهشت 1387ساعت 0:19 توسط میثم |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
همه شعر های این وبلاگ از خودمه
شعر گفتن رو دوست دارم دوست دارم حرف هام رو توی شعر بزنم... اینجوری راحت ترم |
| نوشته های پیشین |
|
اردیبهشت 1387 اسفند 1386 دی 1386 آذر 1386 مهر 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 تیر 1386 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 اسفند 1385 بهمن 1385 شهریور 1385 |
| پیوندها |
|
برتر از پرواز مونا برزویی نت به نت |
|
RSS
|