یک قدم مانده تا صبح ، یک قدم تا خورشید

یک قدم مانده تا بیدار شویم

تا به خواب پشت کنیم

تا به هم رو کنیم

تا به هم قول دهیم

...

یک قدم مانده تا مرگ

یک قدم تا آزادی

یک قدم مانده تا لبخندِ شادی

یک قدم مانده تا پایان ِ بی تابی

تا طلوع

تا شروع

...

می توان رفت ، قدم برداشت

می توان ماند و در جا زد

می توان روز و شب را ساخت

می توان جان و دل را باخت

می توان باز ، آزاد شد

می توان خواند، آزاد

می توان ماند ...

با   حضورت  ماه  زیبا  پــس  بـزن   ایـن    تیرگی را

غــرق ِ در  شادی  کنم  باز، زنده  کـن  ایـن  زندگی را

بی  نگاهـت  مرگ  شادی  در  دلـم  رخ  داده  بی شک

در  کـنارم  باش و  بر مـن  عـرضه  کـن  مردانگی را

سـر  بـه  دامانت  نهم مـن ، جان  بـه  قـربانت  دهـم تا

خـود  ببینی  در  دلـم  نیست   جـز  کـنارت   بندگی را

ای  ستایش  گـشته از مـن رو مگردان  کیـن سزا نیست

بی   تـو   مانـم   تا   بدانـم    مــزّه ی    شـرمندگی را

گفته بودم بی تو هیچم ، سرد و خاموش،مست وبی هوش

با  دلـم  بـاش  تا  بخوانـد   با   تو   باز  سـازندگی را